Belangrijkste bevindingen:

1. Fysieke en contractuele capaciteitsbeperkingen: de toenemende vraag door elektrificatie en zelfvoorzienende elektriciteitsopwekking overstijgt de beschikbare capaciteit. Vaak ligt het probleem niet bij de fysieke netcapaciteit, maar bij de contractuele overallocatie. Hierdoor kunnen nieuwe gebruikers, ondanks ongebruikte capaciteit, niet aansluiten op het net.
2. Netcongestie treft meer dan de helft van de logistieke gebouwen: 66,4% van de logistieke gebouwen bevindt zich in een Postcode 6 gebied (PC6) dat congestie ervaart bij afname van elektriciteit. Daarnaast ondervindt 50,3% congestie bij het terugleveren van elektriciteit, terwijl bijna de helft van de gebouwen met beide vormen van congestie te maken heeft.
3. Leegstand ligt lager in gebieden met volledige toegang tot elektriciteit: in het derde kwartaal van 2025 ligt de leegstand lager in gebieden met onbelemmerde elektriciteitstoegang: 3,7% tegenover 6,9% in gebieden met consumptiecongestie, en 4,4% tegenover 7,1% in gebieden met teruglevercongestie.
4. Bedrijfsactiviteiten bepalen het elektriciteitsverbruik: elektriciteitsverbruik wordt voornamelijk bepaald door de aard en intensiteit van bedrijfsactiviteiten en niet door gebouw specifieke kenmerken. Bij logistieke gebouwen verklaren gebouw specifieke kenmerken, zoals bouwjaar, slechts 0,5% van de verschillen in verbruik, bij industriële gebouwen is dit 2,2%.
5. Logistieke- en industriële gebouwen als oplossing: door aanpassingen in de nationale energiewetgeving is het realiseren van Energy Hubs steeds meer haalbaar. Bovendien kunnen on-site zonnepanelen gecombineerd met batterijopslag de druk op het net aanzienlijk verlichten. Hoewel dergelijke systemen flinke investeringen vergen, zijn ze cruciaal voor de operationele continuïteit en het behoud van de aantrekkelijkheid van een gebouw en daarmee behoud van de huurinkomsten.