Je zou denken dat meer nearshoring betekent dat er een grotere vraag is naar logistieke ruimte; goed nieuws voor de sector en voor mij! De werkelijkheid is helaas veel complexer, en het zal daarom nog wel even duren eer dat we de impact op vastgoed echt in de praktijk gaan zien.

Allereerst verwacht ik dat er op de korte termijn, en mogelijkerwijs ook op lange termijn, een toename zal plaatsvinden in voorraadniveaus. Dit zal zorgen voor een toenemende vraag naar ruimte. Een voorbeeld hiervan zijn fashionconcerns. Een mogelijk scenario is dat zij hun lente- / zomercollectie van dit jaar niet geheel verkocht krijgen, en daardoor tijdelijk extra ruimte nodig hebben om dit op te slaan. Ook is het mogelijk dat bedrijven extra voorraad gaan inslaan van producten waar tijdens de lockdown veel vraag naar was, om goed voorbereid te zijn op een mogelijke tweede golf.

Er zal daarbij worden overwogen of het realistisch en slim is om afhankelijk te zijn van één centraal distributiecentrum voor je gehele operatie. Deze optie kan als té risicovol worden beoordeeld, wat zal zorgen voor een mogelijke spreiding van de opslag.

Online boodschappen bestellen is in een stroomversnelling gekomen gedurende de pandemie. Supermarktketens hebben een toename van 12 procent (joj) vastgesteld gedurende de eerste weken na de uitbraak van het Coronavirus. Nu mensen in zijn gaan zien wat de meerwaarde is van het laten bezorgen van boodschappen, zouden retailers gebruik kunnen maken van deze situatie door de bezorgprijzen te verhogen of überhaupt in te voeren. Op thuisbezorgen wordt nu vaak nog verlies gemaakt, en dit zou een kans kunnen bieden om het rendabel te maken.   

De potentiële effecten op de vastgoedmarkt zullen verstrekkend zijn op het moment dat retailers ervoor zouden kiezen om enkel gebruik te gaan maken van Fulfillment Centres (FC’s) in plaats van fysieke winkels, zoals Picnic. Onze collega’s in het VK zien retailers zich in eerste instantie richten tot oplossingen in de vorm van ‘in-store picking’ om aan de toenemende vraag te voldoen. Medewerkers van de filialen zijn in dit geval verantwoordelijk voor het verzamelen van de producten die online zijn besteld. In Nederland zien wij deze tussenoplossing niet, en is de scheiding tussen Fulfillment Centres en fysieke winkels meer zwart wit.

Ook werd door het Coronavirus wederom de problematiek rondom het tekort aan arbeidskrachten blootgelegd. Bedrijven zullen maatregelen proberen te treffen om dit risico in de toekomst te beperken.

De beperkte beschikbaarheid van stroom zou echter roet in het eten kunnen gooien bij de implementatie van automatisering. Bij een locatiekeuze zal de beschikbaarheid van stroom in dat geval een cruciale rol gaan spelen. Door automatisering zal een DC anders ingericht moeten worden, wat een zichtbaar effect zal hebben op de gewenste specificaties van de gebruiker en uiteindelijk het design van het gebouw.

Nearshoring is ineens een terugkerend thema waar veel over wordt gepraat (al blijft het momenteel alleen bij woorden). Bedrijven zouden (een deel van) hun productie terug kunnen halen naar Europa, om het risico op toekomstige disruptie te verkleinen. Wat betekent dit voor de vraag naar logistieke ruimte? Producenten zelf zullen geen extra ruimte nodig hebben, omdat je de voorraad bij lokale productie nauwkeuriger kunt plannen. Leveranciers zullen wel meer ruimte nodig hebben, aangezien hun supply chain daarmee ook terug zal keren naar Europa. Aangezien Nederland meer een leveranciers- en distributieland is, dan een productieland zoals onze oosterburen, zal dit hier positieve gevolgen kunnen hebben voor de vraag naar logistieke ruimte.

Het ‘nieuwe normaal’ verandert nog steeds met de dag, en ik kan moeilijk voorspellen waar we uiteindelijk op uit gaan komen. Over één ding is echter geen twijfel mogelijk; COVID-19 zal de inrichting van onze supply chains voorgoed veranderen.