Het rapport onthult dat een aanzienlijk deel van ons stedelijk landschap voornamelijk door mannen is ontworpen, waarbij 84% van de vastgoedontwikkelaars en 76% van de stedenbouwkundigen en architecten in Nederland mannelijke professionals zijn. Dit kan vaak leiden tot stedelijke omgevingen die de unieke behoeften en ervaringen van vrouwen over het hoofd zien, wat resulteert in ruimtes die als onveilig of onwelkom kunnen aanvoelen. Onderzoek toont aan dat veel vrouwen zich niet veilig voelen in openbare ruimtes; een recente enquête laat zien dat 91% van de vrouwen zich onveilig voelt op treinstations en 90% in parken. Deze gevoelens van onveiligheid kunnen de mobiliteit en participatie van vrouwen in het stedelijke leven beperken.

Het rapport pleit voor een grotere vrouwelijke vertegenwoordiging in alle fasen van de vastgoedcyclus, van planning en ontwerp tot ontwikkeling en beheer. Deze verschuiving is niet alleen een kwestie van gelijkheid, maar ook essentieel voor het creëren van stedelijke omgevingen die de behoeften van alle bewoners weerspiegelen. Door inclusiviteit prioriteit te geven, kunnen we stedelijke ruimtes transformeren tot omgevingen die voor iedereen veilig en uitnodigend aanvoelen.