• Het World Economic Forum (WEF) waarschuwt voor een wereldwijde "pensioentijdbom" van 360 biljoen euro in 2050, door een tekort aan pensoensgelden. Het WEF voorziet hierdoor een nieuwe financiële crisis - qua impact vergelijkbaar met de gevolgen van klimaatverandering - doordat de gemiddelde levensverwachting alsmaar oploopt (inmiddels gemiddeld 72,6 jaar).
• De vraag naar gegarandeerde langetermijnopbrengsten zorgt voor een run op diverse soorten vastgoed zoals meergezins- en ouderenwoningen, maar ook de vraag naar logistieke objecten en datacentra neemt steeds meer toe.
• Uit onderzoek van Savills blijkt dat minder dan 3% van de pensioenfondsgelden ter wereld belegd is in grond en vastgoed; dit komt overeen met 40 biljoen euro. Sommige landen investeren hierin meer dan andere; zo ligt het aandeel in Finland op 11%, terwijl dit in de VS niet meer dan 0,7% bedraagt.
• In Nederland was het institutioneel kapitaal goed voor 17,7% van de totale vastgoedbeleggingen in 2018-2019.

Volgens Savills zal het wereldwijde aantal pensioengerechtigden naar verwachting groeien van 1,5 miljard naar 2,1 miljard in 2050. De pensioenvoorziening loopt achter bij de toekomstige pensioenbehoeften en het tekort groeit per etmaal met maar liefst 25 miljard euro. Tegen 2050 zal het tekort waarschijnlijk opgelopen zijn tot vijf keer de omvang van de wereldeconomie. De dreiging van deze gigantische financiële last wijst op een 'kantelpunt' dat de vraag naar gegarandeerde langetermijnopbrengsten aanwakkert en vastgoed wordt in dit opzicht gezien als een goede belegging.

Uit onderzoek van Savills blijkt dat minder dan 3% van de pensioenfondsgelden ter wereld belegd is in grond en vastgoed; dat is weinig, maar komt nog altijd overeen met 40 biljoen euro. Sommige landen investeren hierin echter meer dan andere; zo ligt het aandeel in Finland op 11%, terwijl dit in de VS niet meer dan 0,7% bedraagt.

Ondanks deze behoefte vanuit beleggers ziet Savills de gemiddelde lengte van huurovereenkomsten binnen de retail- en kantorensector, alsmaar afnemen. Dit betekent dat de grootste en meest liquide delen van de markt niet meer de vaste opbrengsten opleveren waar beleggers voorheen op konden rekenen. Mede hierdoor is er in de afgelopen jaren meer kapitaal belegd in de woningsector, voornamelijk in meergezins- en ouderenwoningen. Binnen de woningsector is de stabiliteit van huurinkomsten minder afhanelijk van de lengte van overeenkomens, maar wordt veel meer bepaald door demografische factoren. Ook fluctuaties van de economie en de recente gevolgen van Covid-19 hebben relatief weinig invloed op de vraag binnen dit segment. Deze aantrekkelijke langetermijnopbrengsten zijn juist van grote waarde voor pensioenfondsen en dergelijke objecten zullen dan ook enorm in trek blijven. Onderzoek van Savills bevestigt dat institutionele beleggingen in de woningsector de afgelopen vijf jaar met bijna 50% zijn gestegen en deze ontwikkeling lijkt voorlopig aan te houden.

“De stijgende vraag naar objecten met langetermijnopbrengsten zal, denk ik, leiden tot een tekort aan de aanbodkant, met verder stijgende prijzen tot gevolg. Dit betekent dat niet alleen dat de woningsector hiervan zal profiteren van de vergrijzing, maar ook allerlei andere segmenten zoals logistiek, datacentra en kantoren”, besluit Jordy.